باسلام. دانشجوی ترم ۴ کارشناسی نقاشی هستم. شدیدا به رشته م علاقه مند هستم و کارم هم در نقاشی تقریبا عالی هست و تمام اهداف و آرزوهام در نقاشی خلاصه میشه. اما پدر و مادرم بهم میگن این رشته ای که داری میخونی بدرد نمیخوره و شغلی براش نیست و همش بهم میگن حالا ۴ ترم هم خوندی از همینجا ولش کن و یه رشته ی دیگه بخون مثلا تربیت معلم، پرستاری یا پزشکی!! ولی من فقط با همین رشته و با نقاشی حالم خوبه و کیف میکنم و در حین انجام کارهام از کارم لذت میبرم. حتی دوس دارم نقاشی رو تا دکترا ادامه بدم. چون عاشقشم و از معلمی و پرستاری و پزشکی بدم میاد و با اونها قطعا حالم خوب نیس. چطور آدم میتونه از کاری که خوشش نمیاد تا آخر عمر اونو انجام بده، اینطوری که همه ی عمرش تباه میشه. اما پدر و مادرم اینها رو نمیفهمن و میگن الان کی به این چیزا فکر میکنه، الان همه ی مردم دنبال پولن و تو این افکارو داری!! ولی من میخوام نقاش باشم، همین. از نظر اونا نقاشی معنی نداره و اینقدر این حرفها رو بهم میگن که من هم جدیدا فکر میکنم یک آدم بی ارزش و بدرد نخور و نخاله ام که دارم یک مسیر بی سرانجام و پوچ رو طی میکنم. لطفا کمکم کنین، چکار کنم؟!


پاسخ:با سلام حسین پور هستم مشاور زندگی بهتر وبرتر

ببینید در اولین و مهمترین مرحله علاقه شماست.همه چی به خود شما بستگی داره. شما باید شرایط خودتونو در نظر بگیرید. که چی مهمه براتون. اگر واقعا برای سرگرم شدن میخواین و دوست دارین هنرمند باشین خب در آینده میتونین از هنرتون برای بازار کارم استفاده کنید. ولی اگه نه شما کار دولتی و تضمین شغلی براتون مهمه که مسئله چیزی دیگه س

  پیشنهاد بنده به شما اینه که بشینید و با خودتون رو راست باشید ببینید از آینده و خودتون چی میخواید اگه با روحیه شما سازگاره همه شرایط اونو پذیرفتن همین رشته تون رو ادامه بدین.

سالم باشید .