سلام من دخترم و ۱۵سالمه من نمیتونم جایی برم و نمیتونم بگم کسی بیاد پیشم چون پدرم اصلا اجازه نمیده و میترسم که جلویه دوستام ابرومو ببره خلاصه من هیجا نمیتونم برم نه خونه خانواده و نه دوست و اشنا تمام سرگرمیه روزانیه من گوشیمه مدتیه مادرم بهم شک کرده میگه معلوم نیست تو گوشیت چه خبره و خلاصه حرفایی که شنیدنش ادم رو خرد میکنه😔نمیخام مادرم بهم شکی داشته باشه ولی خودش میدونه اونجور ادمی نیستم من میتونم گوشیم رو بدم که چک کنه مشکلی ندارم ولی اگه گوشیمو بدم دیگه بهم نمیدنش همیه سرگرمیه من چت با چنتا از دوستانمه که همین رو ازم منع میکنن برایه یه دختر واقعا سخته این چیزا این یکی از مشکلات بود مشکله بعدی درباریه پدر و مادرمه از وقتی به دنیا اومدم فقط شاهده دعواهاشون بودم و تویه همیه دعواها من رو مقصر میدونن مادرم میگه که اگر من نبودم میرفت و بدبختی نمیکشید ولی بخاطر من موند همش این حرف رو میکوبه توسرم همش فک میکنم من اشتباهیم اضافیم درحالیکه یه ابجی دارم کوچیک تراز خودمه خیلی بهش توجه میکنن نمیخام بگم حسودی نه اصلا ولی تک تکه رفتارشون با من و خواهرم در همون سن مقایسه میکنم خیلی عجیبه در کله روز مادرم با من دعوا میکنه و سره بهونه هایه الکی میخاد منو دعوا کنه درحالیکه خواهرم کلاس پنجمه و مادرم هنوز غذا دهنش میزاره و خیلی لوسش کرده خیلی بهش محبت میکنه درحالیکه من ارزو دارم مادر یا پدرم یکدفه به من بگن دخترم اونا هیچ محبتی به من نمیکنن همیه حواسشون به ابجیمه و به اون محبت میکنن تویه همیه دعواهاشون پایه من رو وسط میکشن و همه مشکلات سر من ریخته میشه و من رو مقصر میدونن همش دنباله یه بهونیه کوچیک و الکی از من هستن که بخان منو دعوا کنن یا حرفایی بزنن که واقعا ادم رو میشکنه😔 من هم دوست دارم شبیه بقیه دخترا باشم هرچیزی که میخان دارن از محبت پدر و مادر تا پول و خریدن وسایل هایه زیبا من حتی پوله شارژمم به زور میگیرم اونم با کلی دعوا وضعیتم خیلی بده حتی امسال باید انتخاب رشته کنم ولی هیچ رشته ای انتخاب نکردم خیلی فشار رومه از مدرسه تا خونه از محبت تا پول همه چی من هم میخام شبیه بقیه دخترا هرچیزی که میخام بخرم ولی نمیتونم حتی بگم برام یه مانتو بگیرید چون کلی دعوا و سرو صدا میکنن و خودشونم دنباله بهونه هستن یه مدت تصمیم گرفتم با سنه کمم کار کنم تا بتونم خرجمو بدم و منتی روم نباشه ولی حتی اجازیه اون روهم بهم نمیدن حتی نمیتونم تا دره حیاط برم چه برسه بخام برم بیرون انگار که زندانیم زندگیم خیلی سخته تو این سن خیلی فشار رومه نمیتونم تحمل کنم خواهش میکنم کمکم کنید هرچه زودتر من واقعا دیگه بریدم حتی دو دفه میخاستم خودکشی کنم خسته شدم دیگه نمیتونم خواهش میکنم کمکم کنید من هیچ امیدی به ادامیه زندگی ندارم هیچی

پاسخ:سلام حسین پور هستم مشاور زندگی بهتر وبرتر
دوران نوجوانی ویژگی های خاص خودش را دارد که شما و خانواده مطالعه و راهنمایی مستقیم مشاور را می طلب، در کل می شه گفت پدر و مادر سعادت بچه ها را آرزو دارند، استفاده از فضای مجازی، تلویزیون و بازی های کامپیوتری و... 1-2 ساعت بیشتر زیان آور است بهتر است با برنامه ریزی و مدیریت زمان کارها را مثل مطالعه دروس، ورزش و ... را به ترتیب اولویت انجام بدید و برنامه خود را تنظیم و به تایید خانواده برسانید، شما می تونید والدین را هنگام دعوا به آرامش دعوت کنید، راه های کنترل خشم را بیاموزید و کاربردی نمایید، برای رشته تحصیلی بر حسب علاقه، هوش، شخصیت، جنسیت و...انتخاب رشته را انجام می دهند، توصیه می کنم از مشاورین به صورت حضوری کمک بگیرید.

مطالب پیشنهادی: