من یه دختر 27ساله مجرد هستم ،4ساله فارغ التحصیل شهرسازی هستم و در حال حاضر بیکار و منتظر نتایج ارشد

یه خواهر بزرگتر از خودم دارم ،معماری خونده و ازدواج کرده و همسرش کارمند بانک هست

یه برادر کوچکتر از خودم هم دارم که یکم متفاوت از ما دوتا بود و درس نخوند و ازدواج کرد و با زن و بچش پیش ما زندگی میکنند

مادر  و پدرم هم فرهنگی و بازنشسته هستن

راستش من تا قبل از فارغ‌التحصیلی به ازدواج فکر نمی‌کردم و هیچ معیاری نداشتم،ضمن اینکه خونواده هم موردهای بوده یا نبوده رو اصلا به من نمیگفتن

اما بعدش خجالت رو کنار گذاشتم و ازشون خواستم بهم بگن و خب من تا زمانی که با موقعیت واقعی رو به رو نشده بودم و همینطور شناختی که از خودم نداشتم باعث شد خیلی تحقیق کنم و حدیث و مطلب بخونم و البته کلی وزن کم کنم و شب و روز و اب و خوراک نداشته باشم ولی در نهایت با توجه به شناختی از خودم بدست اوردم و توقعات خانواده ام و همه موارد به یه سری معیار کلی رسیدم


1.کار داشته باشن(شغلی که امنیت اقتصادی داشته باشه)

2.توانایی خرید یا حتی اجاره خونه داشته باشن(مستقل باشن)

3.از نظر فرهنگی و اجتماعی هم سطح خونواده خودمون باشن 

4.ویژگی های ظاهری و مذهبی و رفتاری هم نوشتم متعادل باشه(چون قطعا افراد کامل نیستن)


سوال من اینه که من خیلی ارمانی فکر میکنم؟