زندگی برتر

مشاوره حضوری یا تلفنی یا تلگرامی در زمینه های ازدواج و خانواده،تربیت فرزند، بالینی ،مسائل زناشویی، تحصیلی ،طلاق ومسائل متفرقه

۶ مطلب با موضوع «تربیت فرزند» ثبت شده است

آیا کمک پدر در تربیت فرزند باید باشد؟ به چه صورتی؟

درود خدمت جناب حسین پور و دوستان عزیز آیا کمک پدر در تربیت بچه و فرزند لازمه و باید باشه ؟ بعد اگه جواب مثبته و کمک خوبه که باشه به چه صورتی ؟

من خیلی برای تربیت بچه هام اهمیت قائلم با تشکر از وبلاگ زندگی برتر .


پاسخ: با درود دوست عزیزم، کودک حداقل در ١٨-٢٠ ماه اول به یک نفر احتیاج دارد که تحت مواظبت دائمی باشد و دیگرانی که به او کمک می کنند یعنی پدر از مادر مراقبت کند و مادر از فرزند .

دلیل آن هم این هست که کودک اگر یکنواختی را در رفتار نداشته باشد و تنوع رفتار داشته باشد از گمی و گیجی برخوردار میشه که سبب سلب اعتماد و اطمینان از خود و دیگران میشه.

اگه پدری قصد کمک به فرزند خودش را داره که باید اینطور باشه باید بگونه ای عمل کند که مادر در ارتباط با فرزند خودش عمل میکنه.

  • ۰ پسندیدم
  • ۱ نظر
    • علی حسین پور
    • پنجشنبه ۲۱ دی ۹۶

    رمز گذاشتن بچه ها روی تبلت یا فضای مجازی خود

    آیا بچه ها می توانند برای خودشون روی تبلت یا فضاهای مجازی رمز بزارند . اینجا پدر مادر باید چکار کنند در این مورد آیا بچه ها حریم خصوصی دارند در این مورد یا نه ؟


    پاسخ:

    بچه ها رو نمیشه با حالت کنترلینگ به تربیت سالم رساند لذا از در دوستی و محبت وارد بشین و اتفاقا از کار آنها سر در میارید و بعد میتونید بگین که این کار شما اشتباهه  دقت کنید یعنی شخصیت بچه رو هم زیر سوال نبرید کار اشتباهش رو مذمت کنید

    اما در ادامه اگه بچه شما از سن ۸ تا ۱۲ سالگی هست بدونید دوران کنجکاوی بچه هست و شما وظیفه دارید به سوالات جنسی کودک خود جواب بدین و همینطور مشکلات جنسی که از دیگران نسبت به اون وارد شده رو جبران کنید وگرنه باید تاوان بزرگی بپردازید

    اما اگه بالاتر سنی که عرض کردم باشه میتونه به دلیل عدم پاسخگویی پدر و مادر به سوالات جنسی کودک باشه و کودک هم اینها رو از بیرون تغذیه کرده و حال همان مسیر انحرافی رو پیش میگیره لذا باز چاره ای جز ورود به عنوان دوست و نشان ندادن حساسیت خود نسبت به ماجرا تا اینکه بتونید سر دربیارید که دقیقا چه کاری انجام میده با گوشی و یا تبلت خود نیست.


    اما برای مشاوره ببشتر درساین در قسمت نظرات همین پست سوالتون رو مطرح کنید.

    اگه هم مشاوره تلفنی یا تلگرامی میخواین درخدمتیم.

  • ۱ پسندیدم
  • ۰ نظر
    • علی حسین پور
    • دوشنبه ۲۰ آذر ۹۶

    تجاوز کردن پسر بزرگتر به پسر کوچیکتر

    سلام علیکم


    خداکنه الان باشین


    دارم روانی میشم دارم دیوانه میشم شایدم شدم


    دیشب آخر وقت خیلی اتفاقی فهمیدم پسر 17 سالم رفته سربخت پسر 8سالم برای تجاوز .نفهمیدم بهم چی گذشت.دنیا  به سرم خراب شد.تاالان چشم رو هم نگذاشتم.ازفکرای عجیب غریب ازترسای شدیدم از گذشته آینده.دلم داره به حال پسر کوچیکم آتیش میگیره چی کشیده این چندبار؟همیشه هم سکوت میکرده ازترسش.خیلی لاغره خیلی درساشو دیر میگیره یابهتر بگم اصلا نمیگیره لکنت زبون داره نکنه دلیل همه اینا اون ترسیه که از برادر کثیفش به دلش افتاده


    مغزم داره میترکه


    چرا پسربزرگم بهش رحم نکرد؟


    نکنه رو آینده پسر کوچیکم اثرمخرب بزاره


    برخوردم بااین حیوون که تا به امروز خیلی پاک ومقدس  میدونستم باید چطور باشه


    باپسر کوچیکم؟


    خدایا دارم دیوونه میشم گمکم کن


    خواهش میکنم تمنا میکنم التماس میکنم  هرچه سریعتر جواب بدین شوک بزرگی بهم وارد شد


    حسابی باباش کتکش زد ومنم فقط بدوبیزاه میگفتم بهش


    معلوم بود حسابی ترسیده  بود


    الهی بمیرم برااون پسرم ک میدید وهیچی نمیگفت اون خیلی مظلومه


    حالا دلیل ترس بیش از حدشو ازین برادرش فهمیدم الهی بمیرم


    بی صبرانه منتظر جوابتون هستم


    خداخیرتون بده زودتر جواب بدین


    پاسخ:

    با سلام حسین پور هستم مشاور زندگی برتر ، ببینید مادر عزیز گذشته از اینکه آثار مخرب روانی بروی پسرتون میذاره از جمله احتمال شوک مملو از استرس و ترس از تنهایی و جدایی و غالبا حمله وحشت اضطراب و یا فوبیا در این جمله افراد که دچار این نوع تجاوز ها و یا آزار جنسی در کودکی انجام میشه خواهد آمد به هرحال این طور مسائل اگر از طرف محارم هم صورت بگیره به یکباه سقف دنیا روی شخص خراب میشه و در آینده حتی در ازدواج من دیدم که توی مشاوره هام در رابطه جنسی دچار مشکل شده اند و البته این نوع روابط بین اعضای خانواده کمی بیشتر اثر سوء داره از جمله خواهر و برادر و پدرو دختر و یا مادر و پسر و در موارد بسیار کمتر برادر با برادر و حتی خواهر با خواهر این نوع روابط مشکلاتی ایجاد میکنه که چند نوع رو عرض کردم شما کار زیادی نمی تونید انجام بدین

    مخصوصا اینکه گفتین هم شما هم پدرش ایشونو کتک زدین و برخورد نادرستی باهاش کردین!

    تازه شما از کیفیت رابطه خبر ندارین که آیا رابطه جنسی انجام شده یا خیرو اینکه چند بار بوده 

    درضمن اولین قدم پذیرفتن همین واقعیتی هست که اتفاق افتاده از این به بعدش باید کاری کرد و بهترین کار وادار کردن پسرتون به اینکه مشاوره دریافت کنه میتونید تلفنی هم اینکارو انجام بدین

    درضمن یک سری کارهایی و وظایفی هم از طرف شما کم گذاشته شده و همینطور محیط خونه که باید حتما در تماس با من باشید تا بهتون گوشزد کنم و رعایت بفرمایید اما حتما مشاوره از طرف پسرتون رو با من در اولویت قرار بدین ،موفق و سالم باشید.

  • ۱ پسندیدم
  • ۰ نظر
    • علی حسین پور
    • يكشنبه ۱۲ آذر ۹۶

    دلم برای روزهای قبل بچه داری لک میزنه

    سلام و عرض ادب 

    خانمی هستم ۳۱ ساله لیسانس علوم تربیتی.من و همسرم تا قبل از تولد دخترم از لحاظ عاطفی خیلی به هم وابسته بودیم و هیچ مشکل خاصی با هم نداشتیم.بعداز تولد دخترم ورق زندگی ما برگشت.افسردگی بعد از زایمان گرفتم و مشاوره رفتم.به کمک مشاور مقطعی خوب میشد اوضاع اما باز دلم برای روزهای قبل بچه داری و بدون بچه لک میزد.امسال میره پیش دبستانی اما من هنوز هم از بچه دار شدنمون پشیمونم. خیلی دختر باهوش و عاطفی هست اما اجازه نمیده من و همسرم اوقاتی رو برای خودمون باشیم.مدام تو دست و پای ماست.احساس میکنم منو شوهرم رو از هم جدا کرده. ناگفته نمونه که تا دوسال پیش بیش از اندازه براش انرژی گذاشتم.در حدی که تمام توجه و وقت من رو گرفته بود.خیلی از خودم زدم تا به دخترم برسم.الان از همه لحاظ از هم سن و سالهای خودش واقعا جلوتره اما من گاهی از رفتار خودم باهاش عذاب وجدان میگیرم.چون بارها بهش گفتم که با به دنیا اومدن تو همه چیزم ازم گرفته شد


    🆔 @zbartarblogir


    پاسخ:

    با سلام حسین پور هستم مشاور زندگی برتر،

    دوست عزیز شما فرمودید که خانم ۳۱ ساله ای هستین و شما و همسر تون قبل از تولد دختر تون از لحاظ عاطفی خیلی به هم وابسته بودید و هیچ مشکل خاصی نداشتید


    بعد از تولد دختر تون افسردگی بعد از زایمان گرفتید و مشاوره رفتید و بصورت مقطعی خوب شدید اما باز هم دلتون برای روز های بدون بچه لک میزنه ، گفتید دختر تون خیلی باهوش و عاطفی هست و اجازه نمیده شما و همسر تون اوقاتی رو واسه خودتون داشته باشید و احساس می کنید شما و همسرتون رو از هم جدا کرده..

    زندگی برتر

    گفتید تا ۲ سالگی بیش از اندازه براش انرژی گذاشتین در حدی که تمام توجه شمارو گرفته بوده و الان هم از هم سن سالهای خودش جلوتره ولی گاهی شما عذاب وجدان می گیرید که خب کاری کردید، چون بارها هم بهش گفتید که توبه دنیا اومدی و همه چیزم را از من گرفتی!

    و از اینجور مسائل..

    خب دوست عزیز ببینید یک سری از مسائل شما ریشه در کودکی خودتون داره که لازمه با کمک یک روانکاو خوب تداعی بشه ، که این مسائل از منطقه ی ناهشیار ذهن شما به منطقه ی هشیار آورده بشه ( روانکاوی یعنی همین درمرحله ی اول و بعد گرفتن زهر و سم از ماجرا و مساله) و به این صورت شما نسبت به این مسائل آگاه بشید

    و خب این کار هم میشه گفت زمان بره و هم هزینه بره..

    zbartar

    اگه همچنین روانکاوی در دسترس شما هست حتما این کار رو انجام بدین ولی خب الان اگر بخواین مشکلتون رو هرچه سریعتر حل کنید ، لازمه کمک رفتاری_شناختی دریافت کنید توسط مشاور خوب ، و خب بنده هم می تونم در این زمینه کمکتون کنم

    یک سری انحرافات شناختی که توی ذهن شما وجود داره حتما باید بررسی بشه و شما نسبت بهش آگاه بشید و شما اصلا حسش کنید و همین تلاش بیش از اندازه شما در سالهای اول فرزندتون ناشی از همین انحرافات شناختی و احساس گناه بوده که شما فکر می کردید مادر خوبی نیستید و با رفتارهایی جبرانی داشتید بصورت افراطی ادای مادر خوب رو در میاوردید و خب باعث شده که از شما و همسرتون هم بزنید و این رفتار های افراطی سبب بشه که بیشتر وقت خود را صرف بچه کنید و خب توی زندگی خودتون هم مشکلاتی پیش بیاد  و بعد بچه تون رو فرزندتون رو بخاطر این مشکلات مقصر بدونید..


    حتما لازمه با کمک مشاور متخصص یک سری قواعد رفتاری رو هم توی زندگی تون رعایت کنید هم بتونید وظایف مادری خودتون رو بخوبی انجام بدید، هم روابط خوب خود و همسرتون آسیب نبینه ..

    این مشکل دوست ما جواب بخشی از سوالات اینگونه دوستان دیگر و کاربران سایت هم هست که شاید توی ذهنتون بیاد :

    شرایط بعد آوردن بعد چطوره؟

    ناراحتی بعد زایمان طبیعی هست یا افسردگی؟

    آیا با اومدن و آوردن بچه در شرایط بد زندگی بهتر میشه؟

    شرایط لازم برای بچه آوردن؟

    بهترین زمان آوردن بچه کی هست؟

    روزهای قبل بچه داری بهتره یا بعدش؟

    این سوالاتی هست که من توی مشاور هام می شنوم و حتما راهکارهایی در روانشناسی آمده و من آگاهی دارم..


    اما حالا توی این شرایط شما برای برقرای این تعادل نیاز به کمک متخصص دارید و میتونید با مشاوره ما و البته همکاری کردن خودتون این قواعد و روشها کمکتون کنه تا مشکلتون حل بشه ، چون به هرحال اینجا در این زمان خب این فرصت وجود نداره در هر صورتی این مشکل حل بشه ، میتونید مشاوره تلفنی یا آنلاین ( مثلا در تلگرام) بگیرید 

    به هرحال من توصیه میکنم در این زمینه مشاوره دریافت کنید چون اینطوری هم به بچه هم زندگی هم به هردوی شما آسیب می زنید در حالی که یک سری تغییرات کوچیک حتما مشکلات حل میشه ، امیدوارم شاد و خوشبخت باشید ، روز و روزگار خوش ، سالم باشید.

  • ۰ پسندیدم
  • ۰ نظر
    • علی حسین پور
    • شنبه ۱۱ آذر ۹۶

    دخترم بتازگی پریود شده خیلی عصبی شده

    سلام من دخترم 13سالشه خیلی پرخاش گر شده اصلا نمیخاد تو خونه بمونه میخاد بیشتر برود تو کوچه خونه اقاجونش وتازه هم پریود شده خیلی عصبی شده همش گریه میکنه میگه چرا من پریود میشم ی کم از موهای پشت سرشم ریخته مثل افسرده ها شده لطفن مرا راهنمایی کنید.ممنون


    پاسخ: باسلام حسین پور هستم مشاوره زندگی بهتر وبرتر

    علت پرخاشگری دخترتون بخاطر تغییرات هورمونی که هنگام پریودو بلوغ شروع دوران نوجوانی به وجود میاد پیش آمده ضمن اینکه شرح حال مختصری از شروع پرخاشگری ایشان عنوان کردید شما بعنوان یک مادر باید تمام راهنمایی ها و توضیحات در رابطه با فیزیولوژیک بدن خانم ها برای دخترتون واضح وشفاف توضیح بدید و زمان کافی به ایشان بدین تا با این مساله جدید کنار بیاد و شرایط جدید فیزیولوژی بدنش را قبول کنه برای مهمانی رفتن هم باید شرایط بزارین وتوضیح بدید که آداب مهمانی رفتن چیست وچارچوب وقواعد خانه کدام هستند با اقتدار بیشتر توام رفتار دوستانه وصممیمانه مشکلات برطرف میشن، سالم باشید.


    جستجوی های مرتبط:

    پسرم فیلم پورن خانوادگی نگاه میکنه  》

    سن آموزش مسائل جنسی به کودکان    》

    دخترم مرتب دست میزنه به آلتش        》

    پسرم خیلی بغلم میکنه و میبوسه        》

  • ۰ پسندیدم
  • ۰ نظر
    • علی حسین پور
    • سه شنبه ۳۰ آبان ۹۶

    شوهرم خیلی به بچم توجه میکنه

    باسلام.من 26سالمه 16سالگی باپسرعموم که ده سال ازمن بزرگتره ازدواج کردم الان یه پسره 4ساله دارم خیلی حالت افسرده شدم شوهرم خیلی به بچم توجه میکنه و اصلا توجهی به من نمیکنه اصلا دیگه میلی به این زندگی ندارم نمیدونم چکارکنم تموم وقتمو باگوشی و تلگرام میگذرونم خیلی خسته شدم لطفاراهنماییم کنید


    پاسخ:

    باسلام ، توجه کردن شخصی به شخصی حالا فرقی نداره که بین پدر و فرزند باشه، بنابر دلایلی هست که باید بررسی بشه، اگه میدونید که شوهرتون بچه دوست هست این یک نشانه فرد و انسان سالم هست پس نگران نباشید، چون آدم عادی و سالم در شرایط عادی ازدواج میکنه و همینطور در شرایط عادی و مناسب بچه دار میشه و دوست دار آن هم هست، شما حساسیت به خرج ندین، تاز حساسیت هم نیست! چون حساسیت بدی کوچیکی را بزرگ کردن هست اما توجه کردن زیاد شوهر شما به بچه خوب طبیعی هست و مدتی موقت اینگونه هست، اولین توصیه جدی من به همسران افرادی که به شخصی حالا مثلا بچه خود توجه زیادی میکنند، عدم نشون دادن حساسیت خود هست، چرا که اولا محبت مردان بیشتر بصورت رفتاری هست تا گفتاری و ابراز محبت زبانی ، دوما اینکه حالا این دوره موقتی هست و اگه خیر موقت نباشه باز هم راه کار داره ، نه اینکه برین این مشکل رو به همه زندگی خود سرایت بدین و خراب کنید، سوما اینکه بخشی از تربیت بچه رو بیشتر به عهده بگیرید تا خوب بخش بیشتر به دست شما پر بشه و دیگه اونوقت بیاد جایگزین یعنی شمارو انتخاب کنه! چون تربیت صحیح فرزند و بچه به این صورت هست که مرد از زن حمایت کنه و زن هم تربیت بجه رو داشته باشه..

    اگه میخواین مشاوره بیشتر با ما داشته باشید، از منوی "گرفتن وقت مشاوره" در بالا با ما در تماس باشید.

    سالم باشید.

    مطالب پیشنهادی:


  • ۰ پسندیدم
  • ۰ نظر
    • علی حسین پور
    • دوشنبه ۲۴ مهر ۹۶